Undang-undang Dasar Negara Republik Indonesia Tahun 1945 UNDANG-UNDANG DASAR NEGARA REPUBLIK INDONESIA TAHUN 1945 PEMBUKAAN Bahwa sesungguhnya Kemerdekaan itu ialah hak segala bangsa dan oleh sebab itu, maka penjajahan di atas dunia harus dihapuskan, karena tidak sesuai dengan perikemanusiaan dan perikeadilan. Dan perjuangan pergerakan kemerdekaan Indonesia telah sampailah kepada saat yang berbahagia dengan selamat sentausa mengantarkan rakyat Indonesia ke depan pintu gerbang kemerdekaan Negara Indonesia, yang merdeka, bersatu, berdaulat, adil dan makmur. Atas berkat rakhmat Allah Yang Maha Kuasa dan dengan didorongkan oleh keinginan luhur, supaya berkehidupan kebangsaan yang bebas, maka rakyat Indonesia menyatakan dengan ini kemerdekaannya. Kemudian daripada itu untuk membentuk suatu Pemerintah Negara Indonesia yang melindungi segenap bangsa Indonesia dan seluruh tumpah darah Indonesia dan untuk memajukan kesejahteraan umum, mencerdaskan kehidupan bangsa, dan ikut melaksanakan ketertiban dunia yang berdasarkan kemerdekaan, perdamaian abadi dan keadilan sosial, maka disusunlah Kemerdekaan Kebangsaan Indonesia itu dalam suatu Undang-Undang Dasar Negara Indonesia, yang terbentuk dalam suatu susunan Negara Republik Indonesia yang berkedaulatan rakyat dengan berdasar kepada Ketuhanan Yang Maha Esa, Kemanusiaan yang adil dan beradab, Persatuan Indonesia dan Kerakyatan yang dipimpin oleh hikmat kebijaksanaan dalam Permusyawaratan/Perwakilan, serta dengan mewujudkan suatu Keadilan sosial bagi seluruh rakyat Indonesia.

UUD 1945 RI HUKUM DASAR REPUBLIK INDONESIA TAHUN 1945 BUBUKAAN Nu sabenerna kamerdékaan téh hak sakumna bangsa ku kituna, kolonialisme di dunya kudu dileungitkeun, sabab teu luyu jeung kamanusaan jeung kaadilan. Jeung perjuangan gerakan kamerdékaan Indonésia geus anjog dina momen anu gumbira, salamet nganteurkeun rahayat Indonésia kana gerbang hareup kamerdékaan Nagara Indonésia anu merdéka, ngahiji, berdaulat, adil jeung makmur. Kalayan rahmat Allah SWT sareng didorong ku kahayang anu luhur pikeun hirup nasional anu bébas, urang Indonésia nyatakeun kamerdékaanna.Saterusna, dina raraga ngawangun Pamaréntahan Nagara Indonésia anu ngajaga sakumna bangsa Indonésia sarta sakumna tumpah darah Indonésia sarta pikeun ngamajukeun kasajahtraan umum, ngadidik kahirupan bangsa, sarta milu ngalaksanakeun tatanan dunya dumasar kana kamerdékaan, katengtreman abadi, jeung kaadilan sosial, Kamerdékaan Bangsa Indonésia disusun dina Undang-Undang Dasar Nagara Indonésia, anu diwangun dina struktur Nagara Republik Indonésia anu adil, dumasar kana Ketuhanan Nu Maha Agung. jeung Kamanusaan Beradab, Persatuan Indonésia jeung Démokrasi anu dipingpin ku hikmah dina Musyawarah/Perwakilan, ogé ku ngawujudkeun kaadilan sosial pikeun sakumna rahayat Indonésia.